Reanimacja Emocjonalna i Otwarty Dialog

Reanimacja emocjonalna (eCPR)

Metoda opracowana przez dr Fishera, który sam pokonał przeżywany w szpitalu stan psychozy. Dostępna jest jego książka „ Bicie serca nadziei”

Oznacza to pomoc terapeuty w przejściu i pokonaniu kryzysu psychicznego obejmująca 3 kroki:

1. POŁĄCZENIE – uzyskanie łączności emocjonalnej z terapeutą.

Stosowanie:

– Pogłębionego słuchania

– Bycie obecnym

– Stworzenie poczucia bezpieczeństwa dla osoby doświadczającej kryzysu

– Bycie spokojnym i zaciekawionym, pełnym szacunku, zainteresowanym co dana osoba chce przekazać Ci swoim zachowaniem, każdy ma zdolność do przezwyciężenia wszystkich rodzajów stresu i traumy, rany psychicznej

– Zapewniaj, że każda osoba w kryzysie psychicznym ma zdolność do wyzdrowienia

– Słuchaj sercem, a nie umysłem, wyłącz strumień myśli – otwórz się, swoje serce na osobę w rozpaczy, bądź z nim „tu i teraz”

– Bądź uważny na mowę ciała, postawę i barwę głosu, zrób wszystko, aby zachować spokój, zrelaksuj swoje ciało i otwórz serce – to pomaga w rozluźnieniu osobie w kryzysie

– Pozwól prowadzić się swojej mądrości, współodczuwaniu i głosowi wewnętrznemu.

2. WZMACNIANIE

Niepokój emocjonalny jest szansą do rozwoju. Poprzez wyżej wymienione kroki pomagamy osobom dotkniętym kryzysem poczuć się bezpiecznie. To pozwala im uwolnić się od gniewu i przejść do poczucia mocy i sprawczości.

Upewniamy tę osobę w przekonaniu, że moc jest w Tobie w przeciwieństwie do władzy nad Tobą w relacji między nami.

Ćwiczymy wzajemność poprzez zadawanie pytania jak powinna wyglądać udzielona jej pomoc. Ułatwi to tej osobie przejście od beznadziejności do planowania na przyszłość.

Pytania:

– Jak chciałbyś, aby wyglądało Twoje życie?

– Jaka jest najważniejsza rzecz, którą możesz teraz zrobić?

– Jakiej potrzebujesz teraz pomocy, aby to osiągnąć?

Zachęcać do ćwiczeń, oddychania, spania, duchowości, aktywności społecznej.

3. OŻYWIANIE

Pomoc w odzyskaniu poczucia własnej wartości oraz tożsamości (połączenie z centrum życia i własną wolą, które nadaje znaczenie i cele w życiu tej osoby.

Zachęcanie, aby podjęła kroki, kierunku spełnienia swoich marzeń i pragnień.

Ułatwianie nawiązanie kontaktów w społeczeństwie i przywrócenie ról społecznych, relacji oraz zwyczajów.

„Otwarty Dialog”

To

System leczenia oparty na rodzinie i sieci społecznej. Utworzony zstał w latach 80-tych XX w przez psychoterapeutę profesora Jakko Seikullę i psychiatrę Brigitte Alakaye i ich zespół w zachodniej Laponii w Finlandii.

Rozwinęli system leczenia skoncentrowany na rodzinie, zakładający:

– szybką interwencję we wczesnej fazie kryzysu dostosowaną do leczenia indywidualnych potrzeb pacjenta i jego rodziny.

Zaleceniem „Otwartego Dialogu” jest zorganizowanie spotkania z pacjentem i jego rodziną w ciągu doby od wystąpienia kryzysu.

W kolejnych spotkaniach biorą udział przedstawiciele szpitala (pielęgniarka, psychiatra); przedstawiciele opieki społecznej i innych ważnych osób dla osoby w kryzysie.

Wszelkie dyskusje i decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane otwarcie , w obecności pacjenta i członków jego rodziny (na przykład, w trakcie procesu trwającego  2 lata odbyło się 26 spotkań).

Efektem tego sposobu leczenia jest  znacznie szybszy powrót do zdrowia.

W ciągu 5 lat, aż 86% pacjentów wróciło do poprzedniej aktywności, a 82% nie doświadczyło żadnych utrzymujących się objawów.

Pozytywne wyniki „Otwartego Dialogu” wskazują, że psychoza nie musi oznaczać zwiastuna przewlekłej choroby.

Nasze podejście do kryzysów psychicznych powinno się zmienić.

Więcej informacji na stronie www.otwartydialog.pl

„Dialogi sieci społecznych” autorstwa Jakko Seikkula oraz Tom Erik Arnki